Wijndruiven - Hageling-Bio

Onderscheid tussen (tafel)eetdruiven en (wijn)persdruiven
Er is wel degelijk een verschil tussen eet - en wijndruiven, niet enkel het telen in een serre bij  eetdruiven en het telen in open lucht van persdruiven,maar bij de teelt van eetdruiven komt het er op aan een grote en sappige bes te bekomen, bij de persdruif daarentegen speelt het suikergehalte een veel grotere rol.

Enkele gegevens:

• Het suikergehalte van eetdruiven ligt tussen 50 à 60 Öchsle, bij de persdruif ligt dat tussen 60 à 80 Öchsle, ongeveer 20 à 25% meer.
  

• De zuurtegraad die voor het maken van wijn zeer belangrijk is, ligt bij de eetdruif aan 3 à 6 gram/liter een stuk lager dan bij de persdruif, waar hij 6 à 10 gram/liter bedraagt .
  

• Hoe dik de eetdruiven ook zijn, bij het persen van de druif, ligt de sapopbrengst 20 à 30% lager dan bij de persdruif.
  

• Bij de teelt zijn er grotere verschillen merkbaar: de eetdruif wordt in hoofdzaak geteeld op blijvende gesteltakken. Bij de persdruif wordt er vervangsnoei gedaan zodat deze vruchten draagt op jong hout.
  

• Druivenplanten gaan daardoor veel langer mee dan de planten met blijvende gesteltakken.
  

Het verkrijgen en opdrijven van de bodemvruchtbaarheid
De voornaamste hoeksteen in de bodemverrijking is de groene bodembedekking.
Die zorgt voor levensruimte voor een veelzijdige flora en fauna waarin nuttige insectenbestrijders zich kunnen nestelen.
Wil men de bodem in stabiele en gezonde toestand krijgen en houden, dient men hem in te zaaien met  groenbemesters die de bodem luchtig en vochtig houden.
Het bedekt houden met grasstroken en of groenbemesters is een alternatief voor de monocultuur dat de druiventeelt is.

Plantenvoeding
Bij de plantenvoeding speelt de onderbegroeiing ook een belangrijke rol, het zorgt voor organisch materiaal dat een bepaalde energietoevoer verzekert. De stikstofvoorziening kan men op peil houden door het inzaaien van vlinderbloemigen zoals  klavers. Men zorgt ook voor een gesloten kringloop door snoei - en druivenresten terug in de wijngaard te brengen onder de vorm van kompost.
Voor de teelt van persdruiven zijn de lichtere vochthoudende bodems het best geschikt, een bodem met een te hoog grondwaterpeil is te vermijden.
De optimale hoeveelheden voedingsstoffen:

De PH waarde moet liggen bij 6 voor lichte en 6.5 à 7 bij zwaardere bodems. De PH kan men bijsturen door het bekalken van de bodem.
Het humusgehalte van een biologische wijngaard ligt best rond 2 cà 3%. Een te hoog humus -en stikstofgehalte geeft een weelderige groei, meer kans op ziektes en het heeft een ongunstig effect op het afrijpen van het hout in het najaar waardoor er ernstige vorstschade kan optreden.
Het is sterk aan te raden bij de aanleg van een wijngaard om een bodemonderzoek te laten uitvoeren zodat men de hierboven opgegeven waarden kan vergelijken, en zo nodig kan bijsturen.

Bodembewerking: De bodem wordt voor de aanleg van een wijngaard diep los gemaakt zonder de grondlagen om te draaien , men kan tevens de nodige organische stoffen onderwerken. Om dichtslempen te vermijden is het raadzaam  een groenbemester in te zaaien.

Plantgoed: Daar de aanschaf van ecologisch geteelde planten haast onmogelijk is kan men beroep doen op traditioneel plantgoed.

Plantenbescherming en verzorging: De ecologische plantenbescherming begint met de opkweek,  plantafstanden,vormgeving van het gewas door winter en zomersnoei en de bladverzorging tijdens het groeiseizoen. Wenselijk is de aanplant van schimmelresistente soorten.